Verkeersopleidingen Maart & Dick

Eerlijke recensie over onze ervaring: Wij zijn een stel van 44 en 46 jaar. Al vanaf jonge leeftijd hadden we de wens om ooit ons motorrijbewijs te halen. Omdat we jong aan kinderen begonnen zijn, hebben we die droom jarenlang uitgesteld. Nu onze zoons volwassen zijn, besloten we samen dit nieuwe avontuur te starten. Omdat we in Rijnsburg wonen en rijschool Maart en Dick vaak zagen rijden, hebben we ons zonder verder te zoeken aangemeld. Ons beeld van motorrijlessen was: plezier hebben in het leren, begeleid worden door een betrokken en ervaren instructeur/instructrice, en op een manier les krijgen die vertrouwen en zelfverzekerdheid opbouwt. De eerste les was ook leuk en gaf ons zin in meer. Helaas veranderde dat beeld vanaf les twee. Instructies werden steeds vaker op een botte toon gegeven en vragen werden afgesnauwd. Tijdens les vier werd ik zelfs zo aangesproken dat ik mijn tranen niet kon bedwingen. In eerste instantie dacht ik nog dat het aan mezelf lag, maar haar gedrag bleef zich herhalen. Respectvolle communicatie was vaak ver te zoeken. Wanneer we iets vroegen omdat we twijfelden, kregen we regelmatig te horen dat we “moesten luisteren” omdat het al eerder was uitgelegd. Wij vinden dat herhaling bij leren hoort. Zeker bij motorrijden, waar je 12 bijzondere verrichtingen moet aanleren. Wat hierbij niet hielp, is dat de bijzondere verrichtingen nooit werden voorgedaan, maar alleen mondeling werden uitgelegd. Inmiddels weten we dat dit niet gebruikelijk is; veel instructeurs doen oefeningen voor of laten je zelfs achterop voelen hoe het moet. Ook werd er vrijwel uitsluitend in commando’s gecommuniceerd, zowel tijdens de lessen als via app- en groepsberichten. Daarnaast werd er tijdens vrijwel iedere les geklaagd over andere leerlingen, met opmerkingen als: “Jullie leerlingen denken altijd maar dat……”. Vooral over lestijden werd veel geklaagd. Er werd verwacht dat leerlingen zich aanpassen aan tijden die voor haar het beste uitkwamen. Wijzelf waren juist flexibel en lesten altijd overdag, maar ook wij kregen voortdurend dit geklaag te horen. Dat gaf het gevoel dat het “eigenlijk nooit goed genoeg” was. Uiteraard is het haar eigen bedrijf en mag ze haar werktijden bepalen, maar duidelijkheid hierover vooraf zou veel frustratie kunnen voorkomen en kunnen leerlingen zelf bepalen of ze dan liever ergens anders willen lessen. Het werd voor ons steeds duidelijker dat de instructrice weinig plezier (meer) had in haar werk. De negatieve benadering zorgde voor spanning vlak vóór als tijdens de lessen en deed ons zelfvertrouwen geen goed. Ons examen stond gepland op 9 januari 2026, maar werd vanwege sneeuw en gladheid verplaatst naar 26 januari 2026. De laatste les daarvoor was gepland op woensdagochtend om 9.00 uur. Die ochtend vroeg ze of het later kon; wij gingen hierin mee en spraken 9.15 uur af. Om 9.10 uur stonden we in de straat, tegelijk met haar. We groetten haar vriendelijk, maar zonder goedemorgen terug te zeggen begon ze boos te roepen dat het geen 9.15 maar 9.10 uur was en dat ze die vijf minuten voor zichzelf nodig had. Na alles lessen haar botheid maar slikken, was dit voor ons de druppel. Toen ik aangaf dat we de les speciaal voor haar hadden verzet, werd er geschreeuwd dat ze mijn “weerwoord” zat was, waarna ze naar binnen liep. Wij zijn toen vertrokken en hebben direct besloten te stoppen (iets wat we eigenlijk veel eerder hadden moeten doen). Achteraf hebben we spijt dat we vooraf geen recensies hebben gelezen, want die schetsen al jaren hetzelfde beeld. Het CBR hebben we ingelicht en gelukkig konden we snel terecht bij een andere rijschool met positieve recensies, waar we ons wél welkom en gerespecteerd voelen. We kunnen inmiddels alsnog op korte termijn examen doen. Voor iedereen die dit leest: wees je bewust waar je aan begint. Dit staat los van persoonlijke omstandigheden: dit is de manier van communiceren en begeleiden. Met een instructeur/instructrice met passie voor het vak had dit voor ons een prachtige start kunnen zijn van een nieuw avontuur.